1.5 Wat was mijn passie en wat werd mijn power?

Inmiddels ben ik alweer aan mijn vierde carrière bezig… Of is het mijn vijfde? Soms raak ik de tel kwijt. Mijn eerste echte carrière
startte op mijn 24e bij de KLM als secretaresse van de vicepresident Asia and Australia. Na 10 jaar plus enkele bijzondere jaren – met onder andere twee jaar sabbatical in Spanje en Amerika – begonnen mijn man en ik enkele maanden voor mijn 40e verjaardag ons eigen reisbureau.

Dit reisbureau hebben wij 15 jaar later verkocht, waarna ik op mijn 54e met mijn huidpraktijk in Amsterdam begon. Ik was 60 toen mijn eerste boek uitkwam, op mijn 62e werd mijn tweede boek uitgegeven en op mijn 63e mijn derde boek. Mijn volgende carrière dient zich alweer aan. Hoe ik dat weet? Het lijkt te borrelen binnenin mij en dat is meestal de voorbode van een opkomende nieuwe passie. Het begint met een wens, van daaruit komt de passie, gevolgd door de power. Ik kwam er
in de loop van mijn leven achter dat als je iets heel graag wilt, je het ook kunt bereiken. Vanuit je passie komt je power.

Eéneiig echtpaar
Mijn man en ik hebben elkaar ontmoet in 1967 toen we beiden 21 jaar waren. Het was van mijn kant liefde op het eerste gezicht. Hij vond mij ook leuk en binnen zeven maanden waren we getrouwd. Samenwonen was in die tijd nog niet gebruikelijk. Nu – na meer dan 40 jaar – zijn we nog altijd getrouwd en gelukkiger dan ooit. Nog steeds worden we
’s morgens hand in hand wakker. Wij zijn zo close dat mijn man ons ‘een ééneiig echtpaar’ noemt.

Mijn carrière begon met de wens om te kunnen reizen. Mijn schoonzusje woonde indertijd in San Francisco. Wij wilden haar daar zo vaak mogelijk bezoeken. Het was midden in de flowerpowertijd, eind jaren 60, met de opkomst van The Beatles, de Rolling Stones en het Woodstockfestival. Een vriend van ons werkte voor een luchtvaartmaatschappij en reisde bijna gratis over de hele wereld. Wij hoorden zijn verhalen aan en het leek ons wel handig als ik ook bij een luchtvaartmaatschappij zou gaan werken. Dan zouden wij wereldwijd goedkoop kunnen vliegen. Zo kwam ik bij de KLM terecht. Voor mijn 24e had ik wat gefreewheeld in allerlei baantjes, waarin ik mijn werkende bestaan overigens begon met een flinke telefoonvrees. Ik was als de dood om de telefoon aan te nemen. En wat gebeurde er: ik kreeg een baan waar ik de hele dag de telefoon moest aannemen en mensen te woord moest staan. Geluk + toeval + hard werken = succes. Na enige tijd kon ik me niet meer voorstellen dat ik ooit telefoonvrees had gehad. Ik begon telefoneren zelfs leuk te vinden, waardoor de passie vanzelf kwam. Daarna werd ik secretaresse van een van de hogere bazen bij de KLM, niet omdat ik zo vreselijk goed was, nee, ik was opgevallen omdat ik hard werkte en lekker in mijn vel zat. Dit kwam doordat ik voor een maatschappij werkte waar ik mijn reisdromen kon waarmaken. De passie voor mijn werk straalde er bij mij vanaf.

Niet rekenen
Waarom ben ik indertijd niet gaan studeren? In principe had het niets te maken met intelligentie of het feit dat ik er wat harder voor moest werken dan anderen. Er was iets vreemds gebeurd. Ik had op de basisschool nooit leren rekenen. Niemand had het opgemerkt, zelfs mijn moeder niet, die toch erg alert was. Ik zat op een moderne school waar je mocht doen wat je wilde. Ik groeide op in de babyboom net na de oorlog, met overvolle klassen. Rekenen vond ik niet leuk en daarom
hield ik me uitsluitend met taal bezig: Nederlands en Frans, daar lag mijn passie. Rapporten werden op deze school niet gegeven, dat hoorde niet bij het systeem. Totdat ik naar de middelbare school moest en er ontdekt werd dat ik niet kon rekenen, kwam ik er altijd mee weg. Ik heb halsoverkop allerlei bijlessen gevolgd, waardoor ik toch nog naar een fatsoenlijke middelbare school kon. Studeren was er echter niet bij. Het maakte mij overigens niets uit; ik vond alles leuk. Desalniettemin werd ik – na mijn eerste baan als secretaresse – tarievenspecialist, eveneens bij KLM. Daar heb je het weer: ik kon niet rekenen, maar werd alsnog tarievenspecialist, waarbij ik de ingewikkeldste berekeningen moest maken voor KLM-kantoren over de hele wereld. Langzaam zie je een patroon ontstaan. Je bent ergens niet goed in en er komen situaties op je pad waarbij je juist die dingen moet gaan doen die je zogenaamd niet kunt en daarom ook niet leuk vindt. Hierdoor moet je er extra hard aan trekken en juist daardoor word je een uitblinker. Ik werd een kei in dat werk, het werd zelfs mijn grote passie. Gaandeweg groeide het idee voor een eigen reisbureau: carrière nummer drie was in aantocht.

Ik kon niet rekenen, het lot bracht mij in een baan waarin ik moest rekenen en rekenen werd mijn passie!